Μένουμε δυνατοί! Κανένας μόνος! Νικάμε τον φόβο! Εδώ και τώρα μέτρα προστασίας της υγείας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων!

Μένουμε δυνατοί! Κανένας μόνος! Νικάμε τον φόβο! Εδώ και τώρα μέτρα προστασίας της υγείας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων!

Η περιπέτεια δημόσιας Υγείας που περνάει η χώρα και όλος ο κόσμος, έχει φέρει με επείγοντα χαρακτήρα στην επιφάνεια την ανάγκη θωράκισης του δημόσιου συστήματος Υγείας και των εργαζομένων σε αυτό, αλλά και στήριξης των εργαζομένων, των ελεύθερων επαγγελματιών, των αυτοαπασχολούμενων, που επηρεάζονται από τις επιπτώσεις στην οικονομία και τη λήψη των αναγκαίων μέτρων. 

Ακούμε σε όλες τις πτώσεις να κλίνεται η ατομική ευθύνη, ως το ένα και μοναδικό κριτήριο νίκης στη μάχη απέναντι στην εξάπλωση του κορονοϊού. 

Όμως η αναγκαία ατομική ευθύνη θα πρέπει να συμβαδίζει και πολύ περισσότερο να μην υποκαθιστά την κρατική ευθύνη για προστασία της ζωής και της υγείας του λαού.

Η πολιτική που αντιμετωπίζει την Υγεία ως εμπόρευμα και θυσιάζει στο βωμό του κέρδους και των ματωμένων πλεονασμάτων την Υγεία του λαού, η πολιτική, δηλαδή, που διαχρονικά ακολουθούν όλες οι αστικές κυβερνήσεις και η ΕΕ, αποδεικνύεται σήμερα με δραματικό τρόπο ότι είναι επικίνδυνη για το ύψιστο αγαθό της ζωής και της υγείας του λαού. 

Εδώ και τώρα απαιτείται επίταξη ιδιωτικών κλινικών, άμεση ένταξη στον κρατικό σχεδιασμό των χιλιάδων ιδιωτών γιατρών, αποσυμφόρηση των νοσοκομείων, με 24ωρη λειτουργία των μονάδων Πρωτοβάθμιας Φροντίδας, άνοιγμα των ΜΕΘ, άμεση πρόσληψη χιλιάδων υγειονομικών.

Με αίσθημα ευθύνης, λοιπόν, μπορεί να παίρνουμε όλα τα μέτρα αυτοπροστασίας και προστασίας των συνανθρώπων μας, όμως δεν μπορεί να μένουμε σιωπηλοί στα μεγάλα κενά, στις μεγάλες τραγικές ελλείψεις που υπάρχουν στην Υγεία. Δυναμώνουμε τη φωνή μας για μέτρα προστασίας της υγείας όλων των εργαζομένων, όλου του ελληνικού λαού.

Δυναμώνουμε τη φωνή μας για να μην μπουν σε καραντίνα τα δικαιώματα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Δεν σιωπούμε. Δεν αφηνόμαστε στη μοίρα μας. Διεκδικούμε εδώ και τώρα μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς, αλλά και σεβασμό και τήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων στην ανάπαυση (π.χ. σούπερ μάρκετ). Διεκδικούμε μέτρα στήριξης των εργαζομένων, των εργαζόμενων γονέων, των αυτοαπασχολούμενων και ελεύθερων επαγγελματιών. Επαγρυπνούμε και διεκδικούμε, γιατί μπορεί σήμερα να είναι αναγκαία τα προσωρινά μέτρα προστασίας από την επέκταση της επιδημίας, όμως είναι δηλωμένη η πρόθεση του κεφαλαίου για μονιμοποίηση ορισμένων τέτοιων μέτρων, όπως το ξεχαρβάλωμα του ωραρίου, η διευθέτηση εργάσιμου χρόνου, η κατάργηση αδειών, η αντικατάσταση συλλογικών διαδικασιών από ηλεκτρονικές ψηφοφορίες…  

Τη μάσκα τη φοράμε για να προστατεύσουμε και να προστατευτούμε. Όχι για να φιμωθούμε. 

Κοινοποιήστε: